Η ημέρα που το 1857 οι εργάτριες των βιοτεχνιών ρούχων της Νέας Υόρκης απέργησαν για πρώτη φορά διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και λιγότερες ώρες δουλειάς αποτελεί την απαρχή του φεμινιστικού κινήματος και έχει καθιερωθεί το 1977 από τον ΟΗΕ ως η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας.

Η Ελλάδα αν και καθυστερημένα αναγνώρισε στις γυναίκες τα δικαιώματα τους στην οικογένεια, στην κοινωνία και στην πολιτική.
Το 1952 οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου.
Το 1975 καθιερώθηκε Ενώπιων του Νόμου η ισότητα Ανδρών – Γυναικών.
Το 1982 οι γυναίκες πήραν αγροτική σύνταξη.
Το 1986 νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις.
Σήμερα έχουν γίνει ήδη πολλά ωστόσο ακόμη και σήμερα οι γυναίκες μπορεί να αμείβονται λιγότερο από τους άνδρες, να αντιμετωπίζουν προβλήματα εξέλιξης στην εργασία τους εξαιτίας της εγκυμοσύνης ή να μην έχουν αρκετούς υποστηρικτικούς μηχανισμούς για την ανατροφή των παιδιών τους και να εξαρτώνται από την οικογένεια τους.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν περισσότερα για να διασφαλίσουν όχι μόνο τη νομική αλλά και την ουσιαστική ισότητα ανδρών – γυναικών μέσα από μέτρα για την αντιμετώπιση της αυξημένης ανεργίας των γυναικών και την αναβάθμιση των προνοιακών υποδομών για τις μητέρες.

Η σύγχρονη γυναίκα πρέπει να ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στα καθήκοντα της ως σύζυγος και εργαζόμενη μητέρα. Οι γυναίκες μέσα από τους αγώνες τους έχουν κερδίσει πολλά, ωστόσο πρέπει να κερδίσουν την ηθική αναγνώριση του πολλαπλού ρόλου τους και την αρωγή των ανδρών στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία.

Με σεβασμό στην συνεισφορά της ελληνίδας Μάνας, Συζύγου και Εργαζόμενης της εύχομαι Χρόνια Πολλά!